Zmiany w prawie pracy nie takie oczywiste

www.fotolia.pl

Trwają obecnie prace nad wieloma projektami nowelizacji kodeksu pracy, w szczególności dotyczącymi zawierania umów o pracę na czas określony. W prasie regularnie pojawiają się doniesienia o kolejnych planowanych zmianach. W ostatnich dniach w wielu źródłach można było przeczytać m.in. o wprowadzeniu maksymalnego łącznego okresu 33 miesięcy trwania umów terminowych, zbliżeniu obowiązków związanych z wypowiadaniem umów o pracę na czas nieokreślony i określony, wydłużeniu okresu, na jaki musi zostać zawarta umowa na czas określony, żeby dopuszczalne było jej wcześniejsze rozwiązanie za wypowiedzeniem (do 12 miesięcy), czy też umożliwieniu rekompensowania pracy w sobotę wynagrodzeniem zamiast udzielania czasu wolnego.

Żadna z komentowanych publicznie zmian nie została jednak na razie uchwalona, projekty podlegają kolejnym modyfikacjom i są na różnych etapach procesu legislacyjnego. Prace nad żadnym z projektów nie są jeszcze na tyle zaawansowane, by można było traktować projektowane zmiany jako pewne. Dodatkowo poszczególne propozycje są ze sobą niejednokrotnie sprzeczne – pojawiają się na przykład postulaty ograniczenia maksymalnego czasu umów na czas określony do 33 miesięcy z możliwością zawarcia jedynie 3 takich umów z pracownikiem, a także ograniczenie do 24 miesięcy i dopuszczenie wyłącznie jednej umowy na czas określony, jeśli przerwa między kolejnymi umowami nie przekracza 6 miesięcy.

Na razie sejm odrzucił też projekt, którego celem było uelastycznienie sposobu rekompensowania pracy w sobotę. Pomimo że liczna grupa pracowników wolałaby być dodatkowo wynagradzana za pracę w sobotę zamiast otrzymywać czas wolny, większość klubów poselskich sprzeciwiła się projektowi, uznając, że zmiana naruszy zasadę pięciodniowego tygodnia pracy.

Niezależnie od tych rozbieżności, pewne zmiany w prawie pracy są jednak nieuchronne m.in. z uwagi na wszczęcie przez Komisję Europejską w stosunku do Polski postępowania w sprawie niezgodności przepisów Kodeksu pracy w zakresie umów terminowych z wymogami dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. oraz ze względu na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – w wyroku z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie C-38/13 Nierodzik Trybunał uznał, co do zasady, za sprzeczne z dyrektywą kodeksowe rozwiązania dotyczące wypowiadania umów na czas określony. Dodatkowo Rada UE w Zaleceniu dla Polski na lata 2014-2015 utrzymała działanie wymienione w Zaleceniu na lata 2013-2014, polegające na zwalczaniu segmentacji rynku pracy m.in. poprzez łatwiejsze przechodzenie z zatrudnienia na czas określony do zatrudnienia stałego.

W związku z powyższym przy planowaniu struktury zatrudnienia pracodawcy niewątpliwie powinni śledzić proponowane zmiany, pamiętając jednak, że na razie żadna z szeroko omawianych w mediach zmian nie została przez sejm uchwalona, a ponieważ stanowiska autorów projektów są bardzo różne, na tym etapie trudno przewidzieć jaki będzie ostateczny kształt tych zmian.

Autor:

Marta Gawron-Jedlikowska, aplikant radcowski, biuro we Wrocławiu


Tagi: , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>