Podatek od nieruchomości – optymalizacja i ryzyko (praktyka)

www.sxc.hu

Już w najbliższy poniedziałek (17 stycznia) mija termin na złożenie deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2011. Przepisy stwarzają wiele możliwości optymalizacji podatkowej, ale generują również ryzyko. Część regulacji zmieniła również swoje brzmienie. Warto przeanalizować dokładniej tegoroczne rozliczenie.

Wieloletnia praktyka związana z rozliczeniami w zakresie podatku od nieruchomości dowodzi, że wielu przedsiębiorców wciąż bagatelizuje ten problem. Niesłusznie, bo gra może toczyć się o większe pieniądze. Czasu na rozliczenie nie zostało wiele, ale można zająć się chociaż najpoważniejszymi błędami. Poniżej prezentuję kilka najczęściej spotykanych nieprawidłowości.

KŚT nie ma żadnego znaczenia

Wielu przedsiębiorców, opierając się na przepisach obowiązujących w przeszłości opodatkowuje wyłącznie środki trwałe sklasyfikowane w ramach grup 1 i 2 KŚT, traktując te sklasyfikowane w ramach grupy 1 KŚT jako budynki oraz należące do grupy 2 KŚT jako budowle. To błąd, gdyż KŚT obecnie nie ma żadnego znaczenia przy wymiarze podatku od nieruchomości. Decyduje wyłącznie ustawa o podatkach i opłatach lokalnych oraz pomocniczo – prawo budowlane. W ramach grupy 1 KŚT pojawić mogą się zarówno budynki jak i budowle. Nie każdy środek trwały sklasyfikowany w ramach grupy 2 musi być również budowlą (przynajmniej w całości). Odnosząc się do ryzyk – wiele urządzeń sklasyfikowanych w ramach grup 3-6 i 8 KŚT może stanowić budowle. Do grupy tej należą przede wszystkim urządzenia elektryczne.

Zła powierzchnia użytkowa budynków

Powierzchnia użytkowa budynków, stanowiąca w podatku od nieruchomości podstawę opodatkowania dla tych obiektów w praktyce z reguły jest ustalana za pomocą wartości wynikających z pozwolenia na użytkowanie. Ustawa podatkowa dysponuje jednak specyficzną definicją powierzchni użytkowej. Opieranie się zatem w tym zakresie na dokumentach budowlanych zwykle prowadzi do zaniżenia albo zawyżenia zobowiązania podatkowego.

Grunty rolne

Grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako rolne, stanowiące co prawda własność przedsiębiorcy, ale niewykorzystywane przez niego faktycznie do prowadzenia działalności gospodarczej, nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Z reguły trzeba jednak w takim przypadku zapłacić podatek rolny.

Zakłady opieki zdrowotnej

Do 1 stycznia 2011 r. istniała spora wątpliwość dotycząca zakresu zastosowania niższej stawki podatku od nieruchomości dla budynków wykorzystywanych przez zakłady opieki zdrowotnej. Zgodnie z przeważającym stanowiskiem, niższą stawką objąć można było wyłącznie gabinety lekarskie, w których udzielane były świadczenia medyczne. Od 1 stycznia ustawodawca rozwiązał ten problem po myśli podatników, rozszerzając preferencję – co do zasady – na całość budynków zajmowanych przez zakłady opieki zdrowotnej. Z uwagi na nie do końca jasne brzmienie tego przepisu, zalecałbym jednak ostrożność w związku z jego stosowaniem.

Zakłady pracy chronionej

O ile w przypadku ZOZ-ów wprowadzono jasne korzyści, tak ZPChr-y, niewątpliwie mogą wiele stracić na zmianach. Otóż, przed 1 stycznia praktycznie każdy ZPChr mógł korzystać ze zwolnienia podatkowego. Po tej dacie wprowadzono jednak dość znaczne obostrzenie, wprowadzając dodatkowy wymóg zatrudniania co najmniej 30 % niewidomych lub psychicznie chorych albo upośledzonych umysłowo zaliczonych do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Zakłady niespełniające tej przesłanki powinny zapłacić podatek.

Podobne przykłady można jeszcze długo mnożyć. Niestety forma bloga nie pozwala na znaczne rozszerzenie tej treści.

Zachęcam jednak gorąco do wykorzystania ostatnich dni tego tygodnia na dokładniejsze przyjrzenie się rozliczeniom w zakresie podatku od nieruchomości. Można sporo zaoszczędzić i jednocześnie przygotować poprawne rozliczenie, które będzie możliwe do wykorzystania również  w kolejnych latach.


Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Komentarze do artykułu Podatek od nieruchomości – optymalizacja i ryzyko (praktyka) :

  1. KŚT nie może być w ogóle podstawą klasyfikowania określonych obiektów jako budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

    • Zgadza się. KŚT nie może być żadną podstawą dla wymiaru podatku od nieruchomości. W praktyce jest to chyba najczęściej spotykany błąd – wielu przedsiębiorców po roku 2003 nie dostosowało bowiem swoich rozliczeń do zmieniających się przepisów.

      Myślę, że warto jeszcze dodać, że pomimo tego, że formalnie KŚT nie ma tutaj żadnego znaczenia, bardzo często ułatwia jednak życie przedsiębiorcom w zakresie rozliczenia podatku od nieruchomości ze względu na pewne podobieństwa kryteriów klasyfikacyjnych. Przy jej stosowaniu trzeba jednak zachować szczególną ostrożność.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>