Państwa członkowskie mają coraz mniej czasu na wdrożenie dyrektywy w sprawie praw konsumenta

www.sxc.hu

Półtora roku temu, a dokładnie 25 października 2011 r. Parlament Europejski i Rada opublikowały nową dyrektywę 2011/83/UE w sprawie praw konsumentów.

Dyrektywa zakłada wprowadzenie dla wszystkich państw członkowskich jednolitych przepisów w zakresie umów zawieranych na odległość i umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, będzie miała więc bezpośredni wpływ na handel elektroniczny.

Państwa członkowskie mają czas do 13 grudnia 2013 roku na implementację dyrektywy do swoich porządków prawnych.

Nowa regulacja przepisów konsumenckich ma na celu poprawić pewność prawa wśród kupujących i przedsiębiorców oraz wyeliminować istniejące niespójności oraz luki. Wśród nowych postanowień dyrektywa wprowadza szereg obowiązków informacyjnych, opatrzonych surowymi sankcjami dla sprzedawców.

Najważniejsze zmiany jakie wprowadza dyrektywa:

1. Wydłużenie terminu na odstąpienie od umowy do 14 dni.

Wraz z wydłużeniem terminu na skorzystanie z prawa odstąpienia od umowy dyrektywa nakłada na sprzedawcę obowiązek poinformowania konsumenta o przysługującym mu uprawnieniu. Sankcją za niedotrzymanie tego obowiązku jest wydłużenie terminu na odstąpienie od umowy przez konsumenta aż do 12 miesięcy. Dyrektywa wprowadza również dwa standardowe wzory: pouczenia o odstąpieniu od umowy, z którego skorzystać może sprzedawca oraz formularz odstąpienia dla konsumenta, który sprzedawca może np. umieścić na swojej stronie internetowej.

Obecnie obowiązująca polska ustawa o ochronie niektórych praw konsumenta oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny z 2 marca 2002 r. przyznaje konsumentowi prawo do odstąpienia od umowy zawieranej na odległość, w terminie 10 dni. Jeżeli sprzedawca nie dopełni obowiązku poinformowania konsumenta o przysługującym mu uprawnieniu, termin ten ulega przedłużeniu do 3 miesięcy.

2. Przejrzystość cenowa.

Dyrektywa nakłada na sprzedawcę obowiązek poinformowania konsumenta o całkowitym koszcie zakupu – łącznej cenie wraz z podatkiem, sposobie jej obliczenia, wszelkich dodatkowych kosztach oraz opłatach za transport. Niedotrzymanie obowiązku informacyjnego zwalnia konsumenta z poniesienia kosztów za wszelkie dodatkowe opłaty. Dyrektywa wprowadza również obowiązek uzyskania zgody konsumenta na każdą taką opłatę przed zawarciem umowy. Przy czym w przypadku umieszczenia w procesie składania zamówienia domyślnych opcji ponoszenia dodatkowych opłat, które konsument musiałby odrzucić w celu uniknięcia ponoszenia tych kosztów, konsument będzie miał prawo do zwrotu płatności.

3. Obowiązek poinformowania konsumenta kto ponosi koszty zwrotu towarów.

Polska ustawa o ochronie niektórych praw konsumenta milczy w kwestii kosztów odesłania towaru do sklepu, przez co nowa dyrektywa rozwiewa wątpliwości, które często rodziły się w praktyce przy odstępowaniu przez konsumenta od umowy. W świetle dyrektywy sprzedawca może obciążyć konsumenta tymi kosztami, jednakże musi go o tym wyraźnie poinformować, ponieważ brak tej informacji zwolni konsumenta z obowiązku zapłaty za przesyłkę.

4. Obowiązek poinformowania konsumenta czy złożenie zamówienia pociąga za sobą obowiązek zapłaty.

W braku tej informacji konsument nie będzie związany umową.

5. Zakaz pobierania od konsumenta opłat związanych z określoną metodą płatności, wyższych od kosztów faktycznie poniesionych przez przedsiębiorcę. Np. przy zapłacie kartą kredytową.

6. Zakaz wprowadzania taryfy wyższej niż podstawowa za połączenia z telefoniczną obsługą klienta.

Na podstawie ustawy o ochronie niektórych praw konsumenta sprzedawca ma na dzień dzisiejszy obowiązek informowania klienta, jeżeli taryfa połączenia jest wyższa niż podstawowa. Dyrektywa wyłącza taką ewentualność.

7. Obciążenie sprzedawcy ryzykiem utraty/uszkodzenia towaru dopóki konsument lub wskazana przez niego osoba trzecia nie wejdzie w fizyczne posiadanie towaru.

Obecnie w braku odpowiednich uregulowań w ustawach konsumenckich, znajdują zastosowanie ogólne przepisy KC, które zdają się nie przystawać do dzisiejszych realiów masowej sprzedaży internetowej i obciążają konsumenta ryzykiem przypadkowej utraty/uszkodzenia od momentu wydania towaru przewoźnikowi. Dyrektywa jest spójna pod względem szczególnej ochrony konsumenta jako słabszej strony umowy i ryzykiem tym obciąża sprzedawcę.

Przepisy dyrektywy stosowane będą do umów zawartych po 13 czerwca 2014 r.

Nowa dyrektywa zmienia dyrektywy 93/13/EWG i 1999/44/WE oraz uchyla dyrektywy 85/577/EWG i 97/7/WE.

Autor: Anna Górna, prawnik w Kancelarii Olesiński & Wspólnicy, biuro we Wrocławiu


Tagi: , , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>